Nieuwsgierigheid

Nieuwsgierig

Interessant woord als je het uit elkaar haalt. Nieuws en gierig; alsof je met nieuws heel gierig moet omgaan en het er “eigenlijk” niet mag zijn. Gierigheid is nu eenmaal geen eigenschap die hoog in aanzien staat in onze maatschappij. Ik moet daarbij denken aan “Scrooge uit A Christmas Carol”.

In het Engels is er een spreekwoord “Curiousity killed the cat”. Dat impliceert dat nieuwsgierige Aagjes afgestraft worden als ze hun neus in “andermans zaken” steken.
Maar wat zijn andermans zaken en zijn het wel andermans zaken waar we aan snuffelen?

Dit weekend was ik bij een bijzondere training geleid door Althazar Rossither waar we een mooie (en mij wel bekende) oefening deden; eye-gazing. Wie kent het niet uit zijn jeugd, dat spelletje om elkaar zo lang mogelijk in de ogen te kijken en wie dat het langste volhoudt heeft “gewonnen”.
Ook al heb ik de oefening (in een minder kinderlijke en vooral niet competitieve variant) al vaker gedaan, toch doe ik hem iedere keer met een “beginners mind”.
Althazar begeleide ons met de woorden dat het een “privilege” was om in de ogen van een ander te kijken en alles wat we daar waarnemen te zien als een reflectie is van onszelf.
De ogen zijn in mijn beleving de poorten naar de ziel, dus dat wat de ander jou biedt is echt een inkijkje in een stukje privé, iets wat je met respect en dankbaarheid mag uitwisselen.

We zijn zo geneigd om dat wat we bij een ander zien ook daadwerkelijk aan een ander toe te dichten, maar het blijkt dus vooral over onszelf te gaan. De ander spiegelt jou als het ware in de onderbelichte delen van jezelf. Als je spiegelen vervangt door het woord reflectie dan voel je nog meer de diepte van waar het werkelijk om gaat. Reflectie als “terugkaatsen van het licht” dat je uitstraalt.

Een herkenbaar voorbeeld is een moment dat je op een terrasje zit. Je kijkt naar de mensen om je heen (de figuranten) en naar de voorbijgangers (de passanten). De figuranten vormen de entourage van het toneelstuk dat gaat plaatsvinden. De passanten vormen de levendige figuren waar het toneelstuk om draait. Het verhaal ontrolt zich als vanzelf. Verhalen die niet persé, of hooguit ten dele, gaan over de mensen die ten tonele verschijnen.  De passanten die jou het meest opvallen roepen (on)geleefde verhalen uit jouw eigen leven(s) op. Ze wakkeren jouw verbeeldingskracht aan en prikkelen je.

Verbeeldings-kracht één van de meest waardevolle krachten die je kunt inzetten voor nieuwsgierigheid naar je eigen “curiositeiten”. Het geeft ook een hoop lol om ermee aan de slag te gaan, want hoe leuk is het om verhalen te bedenken over die passanten die je niet werkelijk kent en die je van alles toedicht in al je (on)beschaamde fantasie. Je kunt er helemaal in los gaan.
Zo ook in dromen, waarin jouw onbewuste ongecensureerd allerlei mogelijke verhaallijnen creëert om jouw innerlijke wijsheid aan het licht te brengen. Hier hoef je niet in actie, jouw brein in rust doet het werk voor je.

Kijk eens wat in jou nog ten tonele gebracht mag worden. Waar mag de schijnwerper op komen, zodat de voyeur in jou van beide kanten wordt belicht, zodat je vanuit de blik van de ander ook een blik op jezelf kan richten.

Voel je je betrapt als een ander doorheeft dat je hele verhalen over hen maakt? Is er schaamte ergens voelbaar in jou? Of is jouw nieuwsgierigheid zo aangewakkerd dat je je perspectief verplaatst,  uit de coulissen stapt en je volledig “in the spotlight” je eigen toneelstuk laat ont-vouwen.
Wat zou je daar tegenkomen? Wat gaat jou dat opleveren. Ik ben zo benieuwd…..jij ook?

“Be prepared to kill the cat and have faith in the phoenix to arise.”

  • afbeelding gevonden op internet

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.