Muizenissen

Muizenissen:

Enkele dagen geleden kwam het volgende droombeeld op mijn netvlies.
Ik word besprongen door 3 muizen, waarvan er één z’n tandjes in mijn oksel zet en bijt. Niet heel hard en ook niet echt pijnlijk, maar voelbaar genoeg om het op te merken.
Mijn eerste gedachte is om deze muizen te bestrijden (in een flits zie ik voor me hoe ik deze muizen met ferme slagen en tot de tanden gewapend succesvol van me af mep).
Meteen na deze gedachte is er een stemmetje in mij dat zich afvraagt waarom deze muizen me bespringen en me zelfs een klein bijtincident bezorgen.
Een wijziging van perspectief vormt zich: Hoe kom ik hieraan i.p.v. hoe kom ik er vanaf? Ik besluit me hierin vast te bijten en te verdiepen.

Muizenissen; die kleine nisjes waar muizen, piepklein als ze zijn, doorheen kunnen glippen, binnen kunnen komen en kunnen gaan knagen, ook of misschien wel vooral aan dat waar je ze niet aan wil laten knagen. De verwoestingen die ze daarmee kunnen aanrichten die wil je voorkomen.

Definitie van “muizenissen”: peinzen, mijmeren, tobben over kleinigheden.

Drie muizen staan voor een thema wat op dit moment niet mijn voorgrond heeft.
Waarvoor ik voor nu de deur (tijdelijk) heb gesloten om me te kunnen focussen op een ander levensvlak. Ze kunnen en mogen op dit moment geen issue zijn. Toch merkte ik dat dit soort overpeinzingen de overhand kunnen gaan nemen, dus ik besloot nog “een tandje dieper” te gaan en die beet nog iets voelbaarder te laten worden.

De oksel (de plek van de beet) herinnert me aan een recente ontdekte symboliek van die plek. Daar in dat warme veilige holletje bevindt zich iets wat van onschatbare waarde is en gekoesterd mag worden.

Om wat persoonlijke achtergrond te geven aan dit verhaal; ik bevind me op dit moment op werkgebied best wel op een spannend, maar behoorlijk onzeker, pad. Niet wetend waar het me gaat brengen.
Andere levensgebieden worden daarmee tijdelijk naar de achtergrond geplaatst, zodat ik mijn focus kan houden.
Ik heb vertrouwen in het door mij ingeslagen pad, maar werd er deze week even fijntjes van buitenaf op gewezen dat de strijd nog niet gestreden was (althans dat was mijn invulling en daar ging het “fout”).
Door de angstgedachte toe te laten dat ik overgeleverd was aan de goden (en die kunnen soms best hard zijn, denk maar aan de mythologie) en wie weet zelfs nog een strijd zou moeten leveren zonder garantie op succes, openden zich meteen ook de luikjes waardoor die 3 muizen naar binnen konden glippen. Dat terwijl ik dacht dat ik die al naar het rijk der fabelen had verhuisd.

Kennelijk waren de muizen latent aanwezig gebleven, op de loer voor één of meerdere nisjes om doorheen te kruipen. En….. het was ze gelukt. Bovendien…..zouden ze de overhand hebben gekregen als ik niet die beet had gevoeld en was gaan uitzoeken hoe ze in godsnaam binnen hadden kunnen komen en waarom.
Ze bleken dus door mijn angstreactie op die opmerking van buitenaf nisjes te kunnen creëren om doorheen te “piepen” om zo mijn onzekerheden op dit vlak te overstemmen met latent aanwezige “ieniemienie” zorgen op een ander (op dit moment niet ter zake doende) levensvlak.

Conclusie: Door angst laat ik me afleiden. Creëer ik muizenissen die, als ik niet uitkijk, de overhand kunnen nemen.
Een mooie metafoor voor wat er op dit moment in de wereld gaande is.
Op iets wat te groot is blijken we vooralsnog (te) weinig invloed te hebben, maar we kunnen allemaal in het klein aan de slag met onze eigen persoonlijke wereld.
Oefening baat kunst! Je dromen verstaan en toepassen is ook een vorm van kunst.

Vanochtend moest ik denken aan April, May and June, de schattige muizen van de dochter van een goede vriend die een behoorlijk kabaal kunnen maken met hun “ratrace”. Een mooie gedachte nam het over van de muizenissen.
Als ik April, May and June nu niet zie als afleiding, maar gewoon heel nuchter als de maanden waarin ik mijn voortschrijdende stappen ga zetten met een goede focus, een plan A en een plan B. Wie weet wat er zich dan in die maanden tot ontwikkeling kan komen.

Ik laat niet aan mijn “stoelpoten” (of oksel) knagen en geen schade toebrengen aan dat wat voor mij belangrijk is. Ook laat ik me niet meer overstemmen door op dit moment niet ter zake dienende gedachten en gevoelens.
Heel mindful zoals een yoga juf betaamt ; ): Ik ben niet mijn gedachten; ik heb gedachten en die kan ik onderzoeken. Ik ben niet mijn gevoelens; ik heb gevoelens en die geven richting. Mijn voelsprieten staan gelukkig weer op scherp. Ik maak gebruik van en leef mijn dromen. Ze inspireren en wijzen me de weg;  een weg die voor iedereen binnen hand-(hart)bereik ligt.

Werk” aan de winkel, met liefdevolle en dankbare focus op April, May and June.