Houten Klaasje

Houten Klaasje

Door een prachtig verhaal van een medeschrijver werd ik herinnerd aan Houten Klaasje.
Dat houten poppetje met de door elastiek verbonden ledematen, die alleen in beweging gebracht kan worden door het indrukken van de bodemplaat.
Afhankelijk van welk punt op die bodem je indrukt wordt er iets getriggerd in het poppetje.
Best een herkenbaar beeld dat we op onszelf kunnen projecteren.
Door het schetsen van dit beeld werd in ieder geval in mij de behoefte tot schrijven over de diepgaande symboliek van onze eigen “bodemplaat” getriggerd.

Daar in die basis liggen namelijk de triggerpoints verstopt die voor een doorbraak kunnen zorgen.
Vergelijk het maar met het voorbeeld van het liefdesspel, waarbij met de juiste aanraking een orgastische doorbraak kan worden gestimuleerd. Als dat het einddoel is dan zal de doorbraak slechts een tijdelijke sensatie zijn. Waar op zich overigens niets mis mee is, al pleit ik ervoor daarin ook minder doelgericht in te zetten waardoor je meer in een verbindende tantrische beleving komt.

Voor nu tune ik in op de reis naar de diepere lagen van onze roots waar onverhulde schatten verstopt liggen onder vele beschermende lagen.
De laag waar je het eerst op stuit brengt vaak hooguit een reflex met zich mee.
Deze reflex is heel waardevol, want daarmee wordt een eerste beweging in gang gezet.
Alsof je in slaap was gesukkeld, in een bijna bevroren houding terecht was gekomen en door een zuchtje wind langzaam gewekt wordt.

Om dieper te gaan zullen de juiste knopjes in die bodemplaat moeten worden uitgenodigd wakker te worden. Met zachtheid (en soms met een hardere push), vaak veel geduld, moed en vertrouwen de laagjes onderzoeken, zodat zichtbaar wordt wat gezien, gevoeld, gehoord, geheeld mag worden.
Zie het als een reis, waarbij je met een open blik en zonder te behalen doel een weg bewandelt met ruimte voor verwondering over de schoonheid die je aantreft onder al die donkere lagen. Waarbij je afwerpt wat niet meer bij je hoort en poorten opent naar iets nieuws.

Elke reis heeft een thema. We maken vele reizen in ons leven. Maak ze boeiender, verdiepender, rijker door de symbolieken die zich aandienen met een knipoog in te lijven in je zijn.
De reis in jezelf is de mooiste die je kan maken, ook en zelfs daar waar je verdriet, boosheid of angst tegenkomt. Door de kruimeltjes te volgen die op je pad zijn gestrooid als wegwijzer kom je uiteindelijk thuis op die plek die past bij het thema van jouw reis. Onderweg zul je uitdagingen aangaan die je zwaar buiten je comfort zone brengen. If a dream doesn’t scare you it isn’t big enough. En zonder wrijving geen glans zijn twee mooie uitdrukkingen die hierop van toepassing zijn.
Onderzoek gerust ook de zijpaden waar nodig. Ze kunnen mooie inzichten en doorbraken opleveren.

Door onze emoties ten diepste te doorvoelen kom je bij de kern van waar jouw reis over gaat.
Gisteren deed ik tijdens een bijzondere workshop een mooie oefening waarbij we o.a. onze boosheid moesten oproepen en die er van langs moesten geven met kracht en geluid. Even voelde ik hoe ik moest lachen om mezelf die daar maar aan het meppen was, maar toen ik besefte dat het schaamte was waar ik doorheen moest besloot ik die laag te doorbreken en kon ik uiteindelijk mijn boosheid omarmen waardoor het getransformeerd kan worden.

Wees je eigen held en ga op je meest uitdagende reis! Weet dat je nooit alleen bent.
Zonder medereizigers (voor korte of langere duur) vindt er immers geen interactie plaats en blijft Houten Klaasje een frozen (wo)man.
Met dank aan Marcel die mij inspireerde met zijn “Houten Hans” _/\_

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.