Hocus Pocus Pilatus Pas

Hocus Pocus Pilatus Pas

Het is niet mijn intentie om een ander een gevoel te geven dat hij of zij niet goed  is. Ook niet dat ik het beter weet of, nog erger, dat ik mij beter/hoger/wijzer voel dan de ander.
Toch kan het zijn dat er onbedoeld iets anders wordt gevoeld bij mijn woorden of daden.
Hetzelfde geldt voor andermans intenties naar mij of jou.

Natuurlijk is hoe je een boodschap van een ander opvat vooral jouw verantwoordelijkheid, in die zin dat je ermee kunt doen of laten wat jij wil. Die keuze ligt bij de ontvanger. Je kunt er naar kijken en het met nieuwsgierige ogen onderzoeken, je kunt het ook verwerpen en afdoen als onzin en er niet toe doend. Daarnaast zijn er nog heel veel andere opties.

Stel iemand geeft aan een vervelend gevoel te hebben gehad door bepaalde acties van de ander; bijvoorbeeld je voelt je besodemieterd en daardoor voel je je boos. Misschien nog wel het meest naar jezelf omdat je dit hebt laten gebeuren, maar zeker ook naar de ander.
Als  je die boosheid er kunt laten zijn en op een goed moment voelt dat hij milder wordt en zelfs wegebt, is het geen issue meer.

Vaak komt er dan een moment waarop je de de behoefte en soms zelfs de kans krijgt dit te delen met de persoon in kwestie.
Je geeft aan wat er gespeeld heeft en dat het nu beter voelt. De ander reageert daarop alsof deze zich van geen kwaad bewust was.
Er was immers geen intentie om de ander pijn te doen of boos te maken.

Het lijkt er dan op dat daarmee alles is gezegd en gedaan. Er was geen opzet in het spel, dus vergeven en vergeten en daarmee is de kous af.
Dat is wat die persoon onbewust lijkt te zeggen. Waarschijnlijk zal de ontvanger van dit antwoord de intentie hebben om te vergeven.
Ondanks dat de intentie niet vervelend bedoeld was blijft er iets knagen. Het onderliggende gevoel is niet werkelijk gezien of gehoord.

Door je achter een goed bedoelde intentie te verschuilen en niet verder op het onderwerp in te gaan, leg je de verantwoordelijkheid buiten je. Ik noem dat het Pontius Pilatus principe.
Je verdiept je niet in de ander en reflecteert ook niet op jouw bijdrage in de situatie. Door het hierbij te laten blijft de situatie onaf.
In het ergste geval kan het nieuwe boosheid oproepen.  Het mooie is dat dit hele verhaal  twee kanten op werkt, want beide personen werken vanuit hun eigen (goedbedoelde) intentie, maar worden aangeraakt in bepaalde gevoelens.

Boosheid op zich is een heel mooie en interessante emotie om mee te werken.
Zelf heb ik hier jaren moeite mee gehad. Ik was altijd nogal snel geneigd tot vergevingsgezindheid. Het idee daarachter was dat ieder mens fouten maakt en waarom zou ik, die zelf ook nogal wat fouten op haar conto kan schrijven, daarvoor de ander veroordelen?
Inmiddels ben ik echter tot het besef gekomen dat ik deze emotie kan omarmen en doorvoelen met als doel om onderliggende diepgewortelde onbewuste “wonden” te gaan helen.

Terugkomend op het voorbeeld. Beide partijen hebben een verantwoordelijkheid om te kijken wat ieders bijdrage was in een dergelijke situatie. Door oog en oor te houden voor en in eerlijkheid te kijken naar wat er speelt in de ander en in jezelf  kun je tot bijzondere inzichten komen, die je ontwikkelingsproces op dit vlak  weer wat verder brengen.

Dat jezelf en elkaar te gunnen is wat we als mensen met elkaar zouden mogen nastreven. In het klein en in het groot. Of het nu om een werk- of liefdessituatie gaat, om de aanpak van een pandemie waar mensen lijnrecht tegenover elkaar gaan staan of om bevolkingsgroepen die elkaar door verschillende geloofsovertuigingen niet begrijpen. Er is altijd een mogelijkheid om de dualiteit van angst en liefde te overbruggen.
Alleen de toverspreuk: Hocus Pocus Pilatus Pas zal niet volstaan om Pontius, die zijn handen waste in onschuld te laten transformeren in een moedig en verantwoordelijk mens.

De enige manier om eruit te komen is door respectvol met elkaar in gesprek te blijven. Daarbij is ieders waarheid even belangrijk is. Elkaar horen, zien en invoelen, ook al ben je het niet eens met elkaar of kan je elkaar moeilijk verstaan. De moeite doen voor elkaar, dat maakt het verschil.

In ieder van ons schuilt zowel een engel als een duivel, een lafaard en een held.
Laten we vrienden maken met die tegengestelde kanten in onszelf. Ze onderkennen en er niet meer van wegkijken. Er verantwoording voor nemen om tot een betere omgang met elkaar te komen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.