De helende cirkel

De helende cirkel

Dit verhaal start met een beeld op de verjaardag van mijn moeder; dierendag 2020.
De beelden die ik soms krijg zijn indringend, altijd belangrijk en op korte termijn aan de orde.
Ze tonen hun betekenis in de daarop volgende dagen. Vaak heb ik er een vaag idee bij waar het over gaat, maar het werkt het beste als het zich mag ontvouwen en ik er niet vanuit mijn ratio mee aan de slag ga.

Beeld:
In dit beeld zag ik een prachtige plek in een bos, waar een rituele cirkel was gecreëerd. Niet al te groot, best intiem, met ruimte voor 3 personen, gesymboliseerd door 3 bomen die als een beschermende mantel om de plek heen stonden. Een heel veilige en helende plek.
In de cirkel op de grond lagen symbolen. De rituele plek was klaar, de deelnemers ontbraken.
Het ritueel moet nog voltrokken worden als een afronding van iets en opening naar iets nieuws.
Dat laatste gesymboliseerd door een verwelkomende opening aan één zijde van de cirkel, aan de kant waar geen bomen stonden.

Geleid worden:
Op de dag dat ik het beeld kreeg had ik het idee zelf initiatief tot een dergelijk ritueel te moeten nemen. Ik heb dat na een dag erop gekauwd en geherkauwd te hebben toch maar verworpen.
De dag na het beeld spreek ik voor later in die week af om naar mijn vriendin te gaan.
Tussendoor ontvang ik een herinnering aan een helende cirkel.
Eind van de week als ik naar mijn vriendin ga hebben we een heel bijzonder gesprek.
Bij dat gesprek is ook de dochter van mijn vriendin aanwezig en zij geeft totaal onverwacht de aanzet tot de oplossing van het vraagstuk m.b.t.  welk ritueel ik te doen heb en met wie. Zowel het soort ritueel als de aanwezige deelnemers (daar wordt deelnemer nr. 2 duidelijk). Het kreeg een totaal andere wending dan ik verwacht had en brengt me veel dichter bij huis dan ik kon vermoeden. Sterker nog het biedt me de mogelijkheid mij en mijn medereizigers thuis te brengen.

De magische wereld van het herfstbos:
Pas vandaag (10-10-2020) tijdens een boswandeling besef ik me hoe dat gesprek van belang was voor het helende ritueel dat ik als beeld had ontvangen. Ik zie nu pas de koppeling tussen het beeld en het bijzondere gesprek dat mij is toegevallen. Inmiddels heb ik ook een gevoel bij wie de derde deelnemer zou kunnen zijn, maar ook dat zou  nog wel eens iemand anders kunnen zijn dan ik nu denk.
De reis naar de bijzondere plek die ik vandaag ga bezoeken bezorgt me een genietende en inspirerende ochtend, langs de wonderen van de natuur en de magie van het leven.
Met mijn trouwe witte viervoeter op de achterbank van mijn auto rijd ik naar het bos.
Onderweg klinkt op de autoradio “it’s a beautiful day” van U2. Ook al ben ik niet persé fan van U2, hier ben ik het helemaal mee eens.
Op het moment dat ik aankom in het bos speelt op de radio “fly like an eagle”. Hoeveel meer bemoediging kan een mens ontvangen!

We stappen uit, woef mag vrij rondlopen. Het is aangenaam qua temperatuur, precies goed voor een boswandeling op een heerlijke herfstochtend! Door de takken van de bomen schijnt zo nu en dan de zon haar licht op plekken die belicht mogen worden en wat extra glans nodig hebben. De belangrijkste taken van de zon zijn om te stralen, te verlichten en te verwarmen. In de astrologie staat de zon voor je ware zijn!

Ondertussen hoor ik het ruisen van de wind door de blaadjes van de beuken-, de eiken- en de kastanjebomen en zelfs een “es”, zo blijkt later. Heerlijk zacht, licht verfrissend, rustgevend.
Ik loop verder en merk de met zacht mos omhulde bovengrondse boomwortels van een hoge boom op. De zachtheid van het mos nodigt uit om te gaan zitten, maar ik ben nog maar aan het begin van het pad en besluit door te lopen. In mijn hoofd klinkt de tekst van een (deel van een) lied dat ik ooit op mijn yoga playlist heb geplaatst. “My roots grow deep and long, for the soil to be strong. But they cut my limbs ……..”
Het is een bijzonder nummer van Annabel Laura dat gaat over de aarde/natuur, maar ook over onze eigen natuur die daarmee zo verbonden is. Het doet aanspraak op ons ZIJN.

Ik volg mijn innerlijk kompas en vertrouw erop dat ik de cirkel ga vinden. Onderweg sta ik stil bij de gulle gaven van de natuur.
Intuïtief bewonder en verzamel ik bladeren van de eik, de beuk, de kastanje en ook hun vruchten, die prachtige vormen, maten en kleuren aangenomen hebben. Hele grote eikels, verschillende soorten dennenappels (dikkertjes en langgerekte), piepkleine kastanjes, afgevallen hoedjes van eikels, bolsters van kastanjes, het omhulsel van een beukennootje en een opengeklapt bolstertje met een strengetje eraan, als een vlinder met een staartje. (soms krijgen vlindertjes staartjes) en kleine zachte witte donsveertjes.
Allemaal prachtige symbolen die ik mee kan nemen in de rituele cirkel uit mijn beeld.

Op stukken boomstronk zie ik dat er elfenbankjes zijn ontstaan. Paddenstoelen en zwammen zijn goed  vertegenwoordigd en geven het herfstbos een steeds magischer tintje.
Ik herinner me opeens dat ik aan het begin van mijn wandeling een creatie tegenkwam die leek op koraal. Toen ik eraan voelde bleek het stevig, maar niet hard, vlezig en taai en net zo wonderlijk als het koraal in de zee.
Wat koraal is voor de onderwaterwereld zijn de elfenbankjes en zwamachtigen voor de bovenaardse wereld. Het biedt  een wonderlijk perspectief op de schoonheid van de (jouw?) natuur en herbergt nieuwe inzichten. Het woord geestverruimend komt in mij op en in dat kader denk ik aan plantmedicijnen en het gesprek dat ik daarover had met mijn vriendin en haar dochter.

De helende cirkel:
Na een kleine omzwerving vind ik de cirkel. Een prachtige lichtbundel schijnt precies in het hart ervan. Ik voel de kracht van deze plek en snuif het in me op. Hier ben ik eerder geweest. Het is een bijzondere plek voor mij. Ik loop de cirkel rond, bestaande uit 8 bomen aan de ene kant en 8 bomen aan de andere kant, met in het midden een pad, dat de cirkel in twee helften deelt. Twee helften die samen een eenheid vormen (yin en yang).
Daar in die cirkel vind ik een stuk boomschors in de vorm van een hart, een enigszins zanderige duivenveer en een doorleefd stukje hout.
Waar het hart voor mij staat voor liefde, staat het doorleefde stukje hout voor het leven zelf met al haar lessen, ervaringen en avonturen. De zanderige duivenveer staat voor de boodschappen die ons op natuurlijke wijze gebracht worden. Soms door weer en wind enigszins besmeurd, maar altijd waardevol. Ik besluit deze symbolen mee te nemen en ga mijn weg terug naar huis; gevoed, vervuld, dankbaar voor al dit moois dat ik samen met woef op deze ochtend mocht vinden en ervaren.
Op de terugweg galmde het nummer “treasure” uit mijn radio. Heel passend bij deze mooie ochtend in de schatkamer van het bos.

Mijn witte woef vond onderweg een grappige vrolijke speelkameraad, iets wat ook tot de wonderen der wereld mag behoren, gezien haar angstige karakter. Wie weet is er ook in haar een stukje heling op gang gekomen daar in de natuur en heeft zij (een deel van) haar eigen onbevangen natuur ook weer teruggevonden. Ze ligt nu tevreden in haar mandje te dromen……van mooie bomen in een cirkel en een leuk vriendje om mee te spelen. ; )

Het ritueel moet nog plaatsvinden,  zoals het beeld al liet zien. Er is meer beeld. Het wachten is op deelnemer nummer 3 die voelt dat hij/zij in die cirkel mag gaan plaatsnemen. Alles op z’n tijd.
To be continued…